Za tajemniczą nazwą Kumka Olik kryje się zespół, który obecnie tworzy czterech młodych chłopaków. Zadebiutowali w 2007 roku w Opolu, niedługo potem zagrali w Jarocinie. W 2009 roku wydali płytę pt. Jedynka, za którą otrzymali nominację m.in. do Fryderyków w kategorii Nowa twarz fonografii, wystąpili na Open’erze, Off Festivalu i ponownie w Jarocinie. W tym samym roku kapela została uznana za najważniejszy debiut. Obecnie wydali druga płytę pt. Podobno nie ma już Francji.

Doskonale zdaję sobie sprawę, że koniec lat siedemdziesiątych i lata osiemdziesiąte, większości kojarzą się przede wszystkim z punk rockiem, czy New Wave of British Heavy metal. Trudno się dziwić, lata osiemdziesiąte to czas, w którym powstało wiele wspaniałych albumów, które pozostają w pamięci miłośników muzyki do dzisiaj.

Nazwa zespołu pochodzi od amerykańsko-kanadyjskiej linii kolejowej Grand Trunk Railway, która przebiegała przez miasto Flint w stanie Michigan, gdzie zespół powstał i stawiał pierwsze kroki.

Kiedy się dowiedziałem że w Zabrzu powstaje festiwal muzyki rockowej, to bardzo się ucieszyłem. Pomyślałem wtedy - " wreszcie wydział kultury u

Będąc w niemieckiej Westfalii, nie sposób ominąć Essen nie zatrzymując się tam, choćby na kilka dni. Essen, duże miasto, ogromny ośrodek kultury, nie tylko niemieckiej ale też kultury tureckiej, kurdyjskiej, afrykańskiej czy polskiej.

Lynyrd Skynyrd to zespół nadzwyczajny; zespół legenda, którego nazwa unosi się gdzieś w przestworzach, wywołując nadzwyczajne emocje wśród fanów grupy. Lynyrd Skynyrd to nazwa – to marka niezniszczalna! Jednak ten zespół tworzyło i tworzy kilka indywidualnych postaci, bez których nie udałoby się pokonać ogromnej muzycznej bariery, pozwalającej przejść do grona jednego procentu zespołów, którym udało się odnieść ogromny sukces.

Kiedy ostatniej niedzieli przeglądałem swoja płytotekę w poszukiwaniu jakiejś ciekawej muzyki, wpadłem na wspaniałą płytę , znakomitego muzyka, Wojtka Skowrońskiego. Płyta nazywa się "Blues & Rock" i była wydana w 1973 roku. Muzykę Wojciecha Skowrońskiego, pamiętam jeszcze z czasów mojej podstawówki. Kiedy to wszyscy nucili "Ja to się ciesze byle czym" czy "Ludzie coś mi tutaj nie gra" to były wspaniale utwory. Wojtek Skowronki nagrał mnóstwo takich "hitów" a trzeba wiedzieć że nie tworzył on prostej muzyczki, popowej. Chciało by się powiedzieć, cytując jego samego - "boogie-woogie mam we krwi" albo cytat z jednej z jego piosenek; - "zbyt późno by spać dalej, za wcześnie żeby wstać" te teksty chodzą za mną, już od kilkudziesięciu lat.

Może i zabrzmi to dziwnie, ale mój okres dorastania, za czasów podstawówki czy to liceum, był dla mnie bardzo ciężki. Byłem często wyśmiewany i obrzucany niemiłymi określeniami. Myślicie sobie zapewne z jakiego powodu. Był on dosyć śmieszny - kochałem muzykę inną niż moi rówieśnicy. Prawda, że błahy powód? Może się Wam tak wydawać, ale dla mnie było to wielkie przekleństwo za czasów mojej młodości. Od kiedy tylko pamiętam zawsze wielbiłem bluesa.

17 stycznia 2010 roku, minie szósta rocznica śmierci wielkiego człowieka, o przeogromnym talencie, ogromnym dorobku artystycznym i ponad czasowym wkładzie w polską kulturę i sztukę.

Pierwsza z serii płyt wydawanych przez OCK Ostrów Wielkopolski !

Rok 2009 to można powiedzieć przełomowy rok w karierze zespołu Afromental. Wystąpili w drugim sezonie serialu „39 i pół”, nagrali piosenki na ścieżkę dźwiękową do filmu „Kochaj i Tańcz”, wydali swój drugi album pt. „Playing with Pop”, są laureatami tegorocznej Superjedynki w kategorii zespół roku oraz zakwalifikowali się do pierwszej piątki artystów, którzy wzięli udział w krajowym etapie konkursu o Bursztynowego Słowika i Słowika Publiczności 46. Międzynarodowego Sopot Festivalu 2009.

Ogromna strata dla ostrowskiego środowiska muzycznego.

Zespół LOV zaistniał dzięki programowi "Nowa Generacja" emitowanemu na antenie TV4 , potem wziął udział w festiwalu Top Trendy, na którym otrzymał nagrodę od jury. 11 września 2009 r. do sklepów trafiła ich debiutancka płyta "Minus szum"

Z powodu tragicznego wypadku samochodowego zespół zawiesił działalność, ale czy jego utwory powinny zniknąć z anteny? O pewnych utworach i wykonawcach nie powinno się zapominać. Dlatego chciałam przypomnieć o Varius Manx.

Kasia Wilk - wokalistka znana do tej pory głównie ze współpracy z Mezo. W ubiegłym roku wydała swoją solową płytę "Unisono", a podczas tegorocznego festiwalu w Sopocie udało jej się wywalczyć wejście do finału.

„Zadaniem muzyka jest zaczynać każdego dnia od nowa” - mawiał John Mayall, i myślę, że słowa te można bez wahania odnieść do artysty, którego pragnę w tym miejscu przypomnieć.

RPWL. Cóż to za dziwaczna nazwa. Wtajemniczeni już wiedzą, a nie wtajemniczeni będą wiedzieć za moment, że to największe progresywne odkrycie ubiegłego roku. Od dawna już debiutancki album, w sumie nie znanej grupy, nie wzbudzał tak ogromnego zainteresowania. Kapitalne znaczenie miał tu pewnie fakt, że wszyscy odczuwaliśmy i odczuwamy ogromny brak nowego materiału Pink Floyd.

Nowa potężna rockowa siła ze Stanów Zjednoczonych. Spadkobiercy potęgi Allman Brothers Band, Lynyrd Skynyrd, Black Crowes i Gov’t Mule. Tak... w ich muzyce usłyszycie echa twórczości tych wielkich, wyżej wymienionych.

“…Javier jest jak tęcza; ma w swej grze wszystkie jej kolory; czujemy tę samą pasję. Myślę, że zaprowadzi go ona na sam szczyt. Nie tylko w muzyce hiszpańskiej czy bluesowej. Jest jak brylant i widzę przed nim świetlaną przyszłość...” – Carlos Santana Z kolei Tom Hyslop z czasopisma Blues Revue nazwał Javiera jednym z najciekawszych, najbardziej frapujących muzyków bluesowych ostatnich lat. Właściwie te dwie znakomite rekomendacje powinny wystarczyć za całą notę pochwalną Vargas Blues Band.

Ripley to maleńka, cicha miejscowość w hrabstwie Surrey, na południowy zachód od Londynu. To znaczy była cicha zanim nie wybudowano, biegnącej niedaleko, autostrady A 3. A była cicha - wiosną 1945 roku.

Do pierwszego spotkania obu gigantów gitary Jimiego Hendrixa i Erica Claptona doszło w sobotę 1 października 1966 (ten koncert wspominał także Nick Mason w swojej książce „Pink Floyd. Moje wspomnienia”).

13 marca to dzień urodzin Mike’a Stollera, współtwórcy jednego z najważniejszych duetów kompozytorsko-producenckich w dziejach rock and rolla. Jest zatem okazja, aby słynnej spółce Leiber-Stoller poświęcić dziś słów kilka.

Stevie Ray Vaughan urodził się 3 października 1954 r. w Dallas, na gitarze zaczął grać już jako dziecko, namówiony przez starszego brata Jimmie’go. Kiedy był w szkole średniej, grał w kilku „zespołach garażowych”, które od czasu do czasu grywały w miejscowych nocnych lokalach.

Matt Schofield urodził się w Manchester 21. sierpnia 1977.

Melvin Taylor urodził się 13.03.1959 r. w Jackson w stanie Mississippi. W 1962 r. jego rodzina przeniosła się do Chicago. Gry na gitarze nauczył się od brata matki, wujka Floyd’a Vaughan’a, który z kolegami grywał utwory Muddy Waters’a, Jimmy'ego Reed’a i Howlin’ Wolf’a. Do 12 roku życia Taylor z wujkiem brał udział w tych sesjach. Jako prawie całkowity samouk, młody Melvin nauczył się gry techniką slide oraz innych technik słuchając nagrań B.B. King’a , Albert’a King’a i Jimmi’ego Hendrix’a.

Dziś to i owo o cenionym i bardzo popularnym w Stanach Zjednoczonych artyście, którego blues-rockowe gitarowe wymiatanie jest ciągle mało znane u nas.

…W latach 70. zgasła gwiazda Burdona. Zniknął z wielkiej estrady, ale od czasu do czasu pojawiał się na jej krawędzi - czy to z odnowionymi „Animalsami”, czy też z własnymi grupami. Niezbyt wielu muzyków rockowych żyje długo cały czas zachowując swą charyzmę. Neil Young, Bob Dylan - są największymi przykładami. Eric Burdon należał do klasyków drugiego rzutu, któremu wczesne sukcesy mogły przeszkodzić, ale też w jego wielu pomóc. Na estradzie „Fabrik” w hamburskiej dzielnicy Altona Eric zaśpiewał stare piosenki: „We’ve gotta...”, „No more Elmore”, „Don’t let me be misunderstood” i „Monterey”,a Brian Auger wspomagał go jak tylko mógł trzepoczącymi solówkami organów. Zresztą „Burdon-Auger Band” to pojazd dla wirtuozów. Do grupy należą też syn Briana - Karma na perkusji, Dave Meros - na basie i gitarzysta - Larry Wilkins - dziki, nieokiełznany potwór, którego oszałamiająca gra nie miała jednak nic wspólnego z mistycznym brzmieniem „Animalsów”. A Burdon potrzebuje mistyki i mroku. „Śmierć” - ryczy - „Ciemność”. „Nie pozwól mi umrzeć w Hollywood”...

...Wtedy graliśmy wszystko bez prób, nie było na nie czasu - opowiadał Chas Chandler - jeśli decydowaliśmy się na nowy utwór omawialiśmy go w przerwie i zaraz w następnej części występu wprowadzaliśmy do repertuaru. Pamiętam tylko jedną próbę, zanim pierwszy raz zagraliśmy "Dom wschodzącego słońca"... ...Żeby przebić Chucka Berry’ego potrzebowaliśmy chwytliwego numeru. Uważaliśmy, że powinien mieć wolniejsze tempo niż typowe piosenki rock and rollowe. Byliśmy pewni, że ludzie zapamiętają utwór, który różnił się od pozostałych - wspominał w telewizyjnym serialu dokumentalnym „Dancing in the street” Eric Burdon, który wtedy zmienił tekst tego pamiętnego songu - to on był chłopakiem, porzuconym przez rodziców, chłopakiem który do końca swych dni pozostanie w domu poprawczym. Nikt na niego nigdzie nie czeka.

11 maja 1941 roku o 7 rano w "Princess Mary Maternity Hospital" w Newcastle urodził się Eric Victor Burdon. Imiona wybrała mu matka, wówczas 21letnia Rene z domu Taylor, od półtora roku zamężna z 25 letnim Matthewem Burdonem, elektrykiem w miejscowej stoczni. Eric to na pamiątkę kuzyna Rene, Victor - od jej brata - Johna Victora Taylora. ...Urodziłem się, kiedy cały świat płonął. Na Dalekim Wschodzie Japończycy parli w kierunku Zachodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Niemcy szli przez Rosję na Stalingrad i Moskwę. Brytyjczycy jeszcze nie ochłonęli po porażce pod Dunkierką.

17 marca 1962 roku. Stacja kolejki Ealing w zachodnim Londynie. Sobota wieczór. Dochodzi wpół do ósmej. Na peronie z hałasem zatrzymuje się kilka wagoników metra. Nieliczni pasażerowie, którzy przyjechali tu ze śródmieścia Londynu "czerwoną linią" zwaną Central, złorzecząc pod nosem na przenikliwe zimno opuszczają pustawy o tej porze peron. Kilkanaście stopni do góry, przejście między kasami i już koniec tunelu. Kilka osób opatulając się szczelnie przed siekącym deszczem skręca na ulicy w lewo i dochodzi do pierwszego skrzyżowania. Po drugiej stronie ulicy za piekarnią, w której parę godzin wcześniej można napić się ciepłej herbaty lub zjeść smakowity rogalik, można skręcić w bramę. Obok kusi złotymi pierścionkami i mnóstwem tykających zegarków sklep jubilerski.

10 grudnia 2007 późnym wieczorem na londyńskiej scenie O2 Arena odbył się występ jednej z największych legend muzyki rockowej – zespołu Led Zeppelin. Jimmy Page, Robert Plant, John Paul Jones oraz Jason Bonham, syn nieżyjącego, legendarnego perkusisty grupy, Johna Bonhama, dali – według relacji wielu fanów i krytyków muzycznych – jeden z najlepszych występów w swojej karierze, potwierdzając po raz kolejny status największego i najlepszego zespołu rockowego, jaki powstał w historii muzyki współczesnej.

Dave Specter - gitarzysta, urodził się 21.05.1963 w Chicago, Illinois.